Sonnyboy

En dan nog even over een van mijn favorieten namelijk ene Sonny Colbrelli. Welnu diezelfde Colbrelli laat de laatste weken duchtig van zich spreken, hetgeen nog maar eens onderstreept dat uw columnist/communist een zeer goed koffiedikkijker is. Zo stelde hij jaren geleden al dat ene Colbrelli zeer van zich zou laten horen (dat was echt koffiedik) maar juist nu halen hij en zijn rappe benen enige fraaie successen. Zo zelfs dat hij aan de hand van Nibali mee mag naar Bahrain Merida Pro Cycling Team, een team uit de eerste divisie, een team bovendien waar niet op een oliedollartje minder of meer wordt gekeken.

Ook is ineens de golfzender Eurosport – als ze tijd, ruimte en zin hebben – actief in het uitzenden van de najaarklassiekers in Italie en wel live met Engels commentaar. En daar zagen we de snelle Colbrelli de mooie klassieker Tre Valli Varese winnen, zeg maar op een been. Het andere been stond nog in de bus. Met een woeste jump liet hij Ulissi en Gavazzi duidelijk achter zich, en dat zijn ook geen kleine jongens. Bovendien had onze Sonnyboy al eerder de Coppa Sabatini, de Coppa Agostini en de Gran Premio Citta de Lugano op zijn naam gezet en kon in het Van Avermaet-olympic de bondscoach ook al niet om hem heen. Hij werd ook nog eens winnaar van twee etappes in de Tour de Limousin en een in de Tour de Poitou Charentes en… tweede in Giro della Toscane en derde in de Amstel Gold. Nu nog uitkomend in het shirt van Bardani CSF heeft de dappere Colbrelli in 72 dagen al 12.329 wedstrijdkilometers weggetrapt. Het lijkt wel een auto. EOHMDIDS (en op het moment dat ik dit schrijf; donderdag 29 september) flitste Sonny als vijfde over de meet in de Giro del Piemonte achter winnaar Nizzolo met 19 man voorop over 207 kilometer van Diano d’Alba naar Aglie. Tis maar dat u.

Dan nog even wat opmerkelijke zaken. Dumoulin neemt duidelijk even gas terug want liet zich wegrijden in de Eneco-tijdrit. Hij liet zich wel zien op de laatste dag van die ronde. Toeslaan in Qatar? Hetzelfde geldt / gold voor Niki Terpstra. In Spanje lekker getraind, achterin de punt, handjes op het stuur. De Belgische commentatoren: waar is hij toch mee bezig?? Wel; met het op superieure wijze winnen van de Eneco op de Muur van Geraardsbergen, de Muur der Muren, de enige echte Muur, veel fraaier dan de Chinese Muur, het icoon, kortom, ik kom ‘m te voet al nauwelijks op (!) Niki had de regen en beetje wind mee en tegen en dat was in zijn voordeel. Sagan foeterde er wat af, maar kon het kwartet / trio niet meer pakken omdat-‘ie geen hulp kreeg. En over Sagan gesproken, die won zoals hij wilde de eerste Europese titel (ook op een been in de spurt) in een hele aantrekkelijke wedstrijd op een prima parcours bij Hinault om de hoek, in Plumelec, met venijnige korte steile klimmetjes. De Belgen reden daar opeens helemaal niet slim, gingen veel te vroeg hard op kop koersen, iedereen zag het en keek er naar en Peter kon lustig naar links kijken of er nog wat aankwam in de laatste meters, niemand dus.

Tenslotte wil ik de lezers volgaarne nog eens wijzen op het goede presteren van een buurtgenoot, onze eigenste Sammeke Oomen. Sammeke van Giant Alpecin finishte in de loodzware klassieker Milano – Torino als 23e op 1.43 van winnaar Miquel Angel Lopez de Columbiaan, hij zat de hele dag attent vooraan en dat terwijl Wout Poels op de 59e plek acht minuten plus aan de racebroek kreeg. Ik zeg: alle ballen op Sam in de toekomst! Even nog het vlakke WK in Doha – ook daar een container met oliedollars voor de UCI – komt er ook nog aan. Favorieten voor mij; Tom Boonens laatste kunstje als hij fit is, Petertje Wheelie, onze Dylan Groenewegen en vanzelfsprekend mijn man: Sonny Colbrelli. Op een been!

Sonny Colbrelli @ Italiaanse Racefietsen | www.italiaanseracefietsen.com

 

Pin It


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *