Limburg boven!

Die Dafne en die Tommeke! Geschiedenis in een week. En dan te bedenken dat het in de wielrennerij maar zo zo was. Want als we Bert-Jan en Tommeke niet hadden was het schraalhans die keukenmeester was. Maar goed Bert-Jan laat ze in de Vuelta in de zevende toch venijnige klimfinale-etappe het achterwiel zien – prachtige dolblije zege – twee dagen later vecht Tom Dumoulin tot het gaatje en laat Froome naar adem happen. En de zege en de rode trui. Bravo; er gaat niets boven Limburg!

De vergelijkingen vliegen in de pers en op TV al weer rond. De grootste ronderenner van het moment, kan zo maar klassiekers winnen, van kaliber Valverde en Rodriguez, de nieuwe Breukink en zo voort. Het is inderdag verbluffend om hem bezig te zien. Dafne even daargelaten. Hij oogt kwiek en alert in de mooie rode trui, als-ie ‘m een dagje kwijt is pakt-ie ‘m terug en ook in die scherpe finale van de negende etappe op de Alto Cumbre del Sol knokte hij als een beest. Froome keek om, Froome schrok en Froome verloor. “Hij is echt heel goed”, zei Froome met zijn koffiemolentje.

Ook de Belgische commentatoren beschouwen Tom als een landgenoot. Maastricht ligt bovendien in België, nietwaar? Hij blijkt een dappere dodo te zijn. Na de val in de Tour met een ernstige schouderblessure, was het voor Dumoulin revalideren, terugknokken en trainen en dat heeft hij top gedaan. Want het was toch even stil na Dekker en Boogerd en Laurens en Robert en Bauke.

En de jonge garde komt er wel aan – Sam Oomen vierde in de Tour de L’Ávenir – maar niet echt nog op topprofniveau, kan ook nog niet. Bovendien blijven de felle mooie eindspurts van Boy van Poppel en Hofland uit.

Hoe nu verder daar in Spanje met de mooie strakke lange eindeloze wegen met hier en daar een bocht en hier en daar een stier? Kan Tom de Vuelta naar zijn hand zetten? Je gaat het bijna denken omdat hij schijnbaar zo makkelijk rijdt. Het zou wat zijn als hij in het hooggebergte – op het moment dat ik dit schrijf is het rustdag, extra massages, extra rust, extra druk met de pers en de familie en de fans – Rodriguez, Valverde, Aru, Quintana en Froome kan volgen en eventueel verschalken. “Ik sta er zelf van te kijken hoe gemakkelijk ik naar boven ga. Als ik in de bergen ook goed blijf…” Ja dan zou hij zo maar de opvolger kunnen worden van onze Jan Janssen in 1967 en/of onze Joop in 1979 (Ja weer die twee!).

We gaan het zien. De bergen komen er aan, maar Madrid is nog ver. Doch Tom is een knokker puur sang plus bovendien in een puike conditie, al is hij voor de hoge bergen wat aan de zware en lange kant. Zijn geheim kan zo maar zijn; de Tour overslaan, in de revisie en veel trainen, veel rust en dan in de Vuelta… Op 13 september weten we meer. En anders wordt hij maar wereldkampioen. Er gaat echt niks boven Limburg!

PS

Mijn all-time favorite de snelle Italiaan Sonny Colbrelli heeft toch maar mooi op 21 augustus de etappekoers de Tour de Limousin gewonnen. Dat u het maar weet!

Tom Dumoulin @ Italiaanse Racefietsen

Pin It


2 reacties op “Limburg boven!

  1. Dumoulin = The next big thing.
    Van Poppel wint heus nog wel een sprintje , wedden om een flesje,,,
    En…Eindeloze lange wegen?? Kijkt columnist wel goed naar de Vuelta?
    We leven niet meer in de jaren tachtig.
    Vuelta heeft jaren geleden al gekozen voor relatief korte aantrekkelijke ritten….

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *