Giosissimo

Gerard van Dongen op Italiaanse Racefietsen

Gerard

Het was pikdonker toen Marco met z’n vader Aldo bij de parkeerplaats van Carloni aan kwam lopen. Zonder wat te zeggen overhandigde Marco het ingepakte frame. Heel even keek ik Aldo aan en die knikte instemmend. Een enkele vogel liet nog iets van zich horen maar verder was het doodstil. Ik overhandigde Marco de enveloppe met geld. Alsof het om een illegale criminele actie ging. De Italiaanse setting maakt het helemaal goed maar het is helaas ook een vorm van waarheid. Je kan immers vanuit Italië geen Gios kopen.

Toch heeft de splitsing van het bedrijf Gios mij al een hoop moois gebracht zoals het bezoek aan Volpiano en de jaarlijkse ontmoetingen op de beurs bij L’Eroica. Zo’n beurs is toch wat lastig om goed bij te kletsen dus hadden we een afspraak voor een diner gemaakt. Aldo en Marco waren samen met diens vriendin en vriend en ik was samen met Ingmar. We hadden afgesproken bij Carloni in Gaiole (startplaats L’Eroica). Nota bene het restaurant waar Ingmar vorig jaar besloot om een Gios te kopen.

Beiden zijn we erg enthousiast over onze fiets. Dat wilde we laten blijken met een speech en een fotoboek. Ingmar had een prachtige speech gemaakt waarbij hij Aldo diep wist te raken. Het spiekbriefje MOEST ook mee als souvenir. Als cadeau hadden we een fotoboek met onze Gios projecten. In groot formaat en met vooral paginagrote foto’s toonde we onze adoratie voor de blauwe fietsjes. Emotie van de bovenste plank. Slikken en een traantje. We hadden ons best gedaan maar deze impact hadden we niet verwacht. Aldo voelde het als een zeer groot compliment voor zijn werk. Slik, traantje, knuffel.

Toch is het diezelfde Aldo die over een meesterlijke zelfspot beschikt. Een goede fiets vindt hij zeker belangrijk maar de benen zijn belangrijker. Goede benen zijn belangrijk maar het hoofd is waar het om gaat. Testa, testa!!! Aldo is een vrij rustige man die met een sigaartje z’n frames staat te solderen. Met foto’s van Parijs-Roubaix – waar we op ZIJN Gios in het rond dokkeren – raken we echter een knopje zodat hij niet meer te houden is.

De anekdotes rollen er in een tempo uit of we midden in een Giro finale zitten. Aldo verteld hoe ze met de auto bijna op de wielerbaan zaten toen ze achter De Vlaeminck reden. Z’n ogen glimmen en hij trekt z’n tanden bloot. De verhalen die volgen zijn genoeg om drie jaar lang een blog van een mooi verhaal te voorzien. Je kan trouwens merken dat Aldo veel met buitenlanders heeft gewerkt, want hij spreekt rustig en duidelijk. Het is één van de Italianen die ik het makkelijkst kan volgen, maar het is ook één van de Italianen die het liefst hoor praten. Wat een heerlijke man is dit! Authentiek en puur!

Natuurlijk is Aldo niet de ingenieur die de wielersport op een nieuw concept fiets gaat trakteren. Daar zit ik als wielerromanticus ook helemaal niet op te wachten. Puurheid in plaats van cijfers, passie, passie en nog eens passie. De afscheidknuffel van Aldo straalde een enorme warmte en dankbaarheid uit. Hij pakte m’n hand en vertrouwde me toe dat hij een mooi frame voor me ging bouwen. Beiden kregen we nog een laatste schouderklop. Met een brokje in m’n keel en wat prikkende ogen ging het terug richting hotel waar ik voldaan naar dromenland vertrok.

Aldo & Marco Gios @ Italiaanse Racefietsen

Aldo en Marco genieten zichtbaar van het fotoboek. Het zou nog een mooie avond worden…

Gerard van Dongen heeft in de jaren zeventig een beetje gekoerst. De tachtiger en negentiger jaren vulde hij met toerfietsen. De laatste jaren is Gerard vooral op zoek naar wielerromantiek. De fietsavonturen en andere hobby’s van Gerard kun je volgen op zijn blog. Meer columns van Gerard vind je op deze pagina.

Pin It


9 reacties op “Giosissimo

  1. Een erg mooi relaas om te lezen Gerard. Mijn bezoek aan Aldo en Marco vorig jaar was welliswaar slechts een paar uurtjes en op hun thuisbasis, maar ik kreeg hetzelfde gevoel bij beiden, passie tot in de ziel. Deze pure liefde voor hetgeen zij hebben gedaan en nog altijd doen is vele malen mooier om te ervaren dan alle moderne fietstechnologie bij elkaar. Vandaag op heel de Bike Motion beurs niets gezien dat die passie benaderd. Gaan we nog meer zien/horen van jullie ervaring? Mij maak je daar wel blij mee.

  2. Prachtig, bijna sentimenteel verhaal. Zullen al die bezitters van een ‘moderne’ fiets (gebouwd in Taiwan of zoiets) in de toekomst ook zo ontroerd over hun frame praten?

  3. Vandaag op de website van Giostorino:

    Le emozioni non si sono fatte attendere. Venerdi sera, i nostri amici olandesi Gerard e Ingmar ci regalano un libro di foto dal titolo “AMICI DI GIOS TORINO” che racconta la loro storia sulla bicicletta GIOS, con tanto di discorso in italiano che sottolinea la nostra passione e i nostri 65 anni di attività…Lo custodiamo gelosamente qui sulla scrivania, uno dei regali più apprezzati di sempre….

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *