Ontevreden

Guido, directeur sportif van IR.Vandaag weer een koersje gereden op sloten. Afgelopen donderdag had ik in een trainingsritje al aan de benen gevoeld dat het vandaag ook wel goed zou zitten met de pootjes.

De teller stond bij thuiskomst op een gemiddelde van ruim 34 en dat leek bijna spelenderwijs te zijn gaan. Vandaag ging het afdraaien van de rondjes op het thuiscircuit van Wielervereniging Amsterdam dan ook weer soepeltjes. Te soepeltjes.

Kan dat ook dan? Ja, dat kan. Hiervan is sprake als je gedurende de hele koers lekker kunt meepeddelen, zo nu en dan een gaatje dicht, wat vluchters terughaalt en een paar keer het peloton aanvoert. Of als je je zonder problemen kunt laten uitzakken in datzelfde peloton – bestaande uit zestig à zeventig renners – en in no time weer vooraan kunt postvatten met een paar ferme halen op de grote plaat. Macht genoeg.

Maar als je dan in het laatste kwartier merkt dat je je na een dik uur koers nog steeds prima vooraan kunt handhaven en je met een mannetje of tien de sprint van het peloton kunt rijden en dan nóg redelijk wat over hebt, maar dat er een ontsnapt groepje van zes al zo’n 45 seconden vóór dat peloton is binnengelopen, dan baal je. Over de streep bollend (15e) ben je nog lang niet kapot en heb jen nog wat over. Maar toch zat je niet mee… Jammer.

Volgende week moet dat anders. Beter opletten en mee zitten als de beslissende slag valt óf tijdens de koers en in de eindsprint zo hard knallen dat ik groen en geel zie als ik over de meet ga. Want op deze manier heb ik het idee dat ik wel lekker gereden, maar niet echt gekoerst heb. En dat voelt toch een beetje als een gemiste kans.

(bijna) klaar voor de start, vandaag op Sloten.

Als directeur sportif van IR schrijf ik zo nu dan over de fiets en het fietsen. Hersenspinsels, invallen, filosofische overpeinzingen en observaties van mijn hand: alles kan aan bod komen.

Pin It


12 reacties op “Ontevreden

  1. Je moet ze geselen Guido!! Geselen!! Demarreer, keer op keer !! Totdat ze blauw zien als een kogel!! Je moet ze straffen met je overmacht, tot ze kermen om genade!! Ik hoor er graag van, volgende week.

  2. Nou, dat is misschien weer het andere uiterste, Willem, maar het moet in ieder geval harder. We zullen zien, ik ga m’n best doen ;-)

  3. Ik ben het wel met Willem eens. Als je je zo machtig voelt, dan moet je niet controlerend gaan rijden, dan moet je geen gaatjes dichten. Dan moet je er gewoon zelf knalhard vandoor gaan. Laat die anderen zich maar kapot rijden op jou.

  4. Even voor de duidelijkheid: ik wil geenszins beweren dat ik vandaag in mijn eentje het hele peloton naar huis had kunnen rijden hoor… Of dat ik met twee vingers in mijn neus rondreed. Maar wel dat er voor mijn gevoel iets meer had in gezeten. Maar goed, wie weet komt er inderdaad nog een dag dat ik mijn concurrenten eens goed pijn kan doen. We zullen zien.

    @Rooi: eens, maar vaak makkelijker gezegd dan gedaan. In je eentje tegen een op hol geslagen peloton is negen van de tien keer onbegonnen werk. Maar met een groepje of een goede medevluchter zijn er zeker mogelijkheden.

  5. Bescheidenheid is de Dood van de Meester (de broer van Confucius). Volgende week stap je voor de koers de kleedkamer binnen en zeg je: “Ik ga jullie allemaal kapot rijden. Na deze koers zijn jullie komende week in bed geen cent meer waard.” Dan weten ze meteen met wie ze te maken hebben!! En om dat te onderstrepen trek je een regenboogtrui aan! Ook goed voor de eigen moraal.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *