Fietsers afstappen

Guido, directeur sportif van IR.Zou het komen omdat ik in de randstad woon? Feit is dat er in en om Amsterdam zelden tot nooit een fietsrondje geheel wegwerkzaamheid-vrij is.

Is het ene fietspad van nieuw asfalt voorzien, zijn ze tien kilometer verderop de stoep aan het verbreden. Is de stoep klaar dan is een week later een eind verderop de bestrating aan de beurt. Of je nou naar het noorden gaat of het zuiden, er lijkt geen ontkomen aan.

Eergisteren ook weer. Kom ik in volle vaart Ouderkerk aan de Amstel uitgestoven, kan ik ineens vol in de remmen. Brug weg. Nou ja, weg: tijdelijk afgesloten. Nou is die brug toevallig zo’n beetje de centrale hub waar al mijn fietsroutes langs lopen, dus dat is problematisch. Gelukkig was dat probleem vandaag alweer opgelost en bleef het ongemak beperkt. Meevaller.

Feit is dat je in deze contreien verdomd goed moet opletten bij het fietsen. Stuur je in volle vaart een bocht in die daar altijd was, heb je ineens een bord voor je kop. Eentje waar ‘Fietsers Afstappen’ op staat. En da’s een slechte zaak voor je gemiddelde. – gvda

Als directeur sportif van IR schrijf ik zo nu dan over de fiets en het fietsen. Hersenspinsels, invallen, filosofische overpeinzingen en observaties van mijn hand: alles kan aan bod komen.



10 reacties op “Fietsers afstappen

  1. Dat is niet alleen een fietsprobleem. Infrastructuur is in Nederland een verkapt werkgelegenheidsproject. In Frankrijk zijn de snelwegen onafgebroken bereikbaar. In Nederland en Duitsland is dat nog geen 100 kilometer. Maar op deze blog/webiste moet natuurlijk de discussie gaan over Italie. Ik weet zeker dat daar de fietspaden zelden onderwerp zijn van werkgelegenheid en er altijd hetzelfde bijliggen.

  2. Een beetje zeuren dit, niet dan? Geen enkel land heeft een infrastructuur voor fietsers zoals in Nederland. Daarnaast is bijna iedere automobilist ook fietser (geweest), waardoor zelfs op de autowegen het verkeer rekening houdt met fietsers.

    Als je echt een uitdaging wilt nodig ik je uit een keer een rondje Bangkok te doen met me! ;-)

  3. De één noemt het zeuren, de ander dichterlijke overdrijving… Uiteraard dik ik de zaken een beetje aan maar je hebt uiteraard gelijk Robert Jan, Nederland is natuurlijk een prima fietsland. Toch valt het me op dat als je net als ik vier keer per week op de fiets zit, je ziet dat ze altijd wel ergens bezig zijn aan de weg. Dat moet toch een kéér klaar zijn? Enne… uitnodiging voor Bangkok sla ik voorlopig even af, maar toch bedankt!

  4. Guido,

    Iedereen die graag fietst moet natuurlijk rekening houden met de nabije omgeving waar hij woont. Niet iedereen heeft het geluk ergens in Frankrijk of Italië te wonen. Niettemin vraag ik mij wel af waar jullie het plezier halen om dagelijks of wekelijks op vlakke wegen en op fietspaden te fietsen, waar je vermoed ik toch vaak gehinderd wordt door de modale fietser. Zelf nodig ik je dan ook uit om eens op vakantie in België te komen. Ik woon namelijk op de “fictieve” taalgrens tussen Vlaanderen en Wallonië en na een uurtje of 2 fietsen zit ik in de regio Namen – Hoei – Luik, een regio waar deels de Ardense klassiekers worden georganiseerd. Dit betekent rijden van dorpje tot dorpje op super veilige en rustige wegen (geen wagens te bespeuren), oneindig veel lange en/of steile hellingen, geen fietspaden en geen wegenwerken, met name elke week sportieve maar toch ontspannen tochten van 80 à 150km, dus eigenlijk toch wat het gevoel alsof je in Frankrijk of Italië fietst.

    Nederland is effectief het fietsland voor de gewone fietster die aan een matig tempo op de veilige fietspaden kan fietsen, geen discussie hierover. Vlaanderen is dit absoluut niet. Maar voor de sportieve wielertoerist meen ik toch dat Wallonië in België meer te bieden heeft.

    En wat wegenwerken in Vlaanderen betreft, daar zijn we absoluut geen meesters in.

    Groeten

  5. Hallo Michel, da’s al de tweede uitnodiging die ik krijg om naar het buitenland te gaan (zie reactie Robert Jan hierboven) ik krijg het nog druk deze zomer.

    Misschien aardig om te weten dat ik als geboren en getoge Tilburger (vlak bij de belgische grens) in het verleden veelvuldig te signaleren was in jouw zeer sympathieke land. Ook werden er veelvuldig tripjes gemaakt richting Belgische Ardennen, een omgeving die ik als mijn tweede thuis beschouw, om daar in de regio die jij beschrijft lekker te klimmen met de fiets. Favoriete gebied: Haute Fagnes in de buurt van Lac de Robertville. Vandaar kun je alle leuke kanten op. Over drie weken zal ik daar overigens weer een midweekje vertoeven, zij het (helaas) zonder fiets, maar dat terzijde)

    Toch kan ik mij met de racefiets in Nederland prima vermaken – bij mij in de buurt (kopje Bloemendaal, Utrechtse heuvelrug) – maar ook in de heuvels van Zuid limburg, die niet eens zo heel veel onder hoeven te doen voor de Ardense klimmetjes. Er zullen vast lezers van IR zijn die nog veel meer mooie, geaccidenteerde fietsplekken weten in dit kikkerlandje. Viaducten genoeg…

    Maar als ik mocht kiezen, dan wist ik het inderdaad wel. hoop ooit nog eens een vakantiehuisje ergens in de Ardennen op de kop te tikken. Dus als je nog iets weet ;-) Fietsgroet!

  6. Dan zal ik niet ook nog eens beginnen met de tip om eens wat af te zakken naar het zuiden van het land (of noorden van België…)

    Daar waar de automobilisten nog de berm induiken, als men een groep wielrenners ziet naderen…

    Daar waar de fietspaden van goud zijn en de verkeerslichten spontaan op groen springen…

    Ach…het bestaat nog!

    Als je maar geniet… :)

  7. Leuke reactie Guido.

    Ik denk eerlijk dat de helft van de Ardennen reeds opgekocht is door Nederlanders.

    Alhoewel ik niet overtuigd ben dat ze allen daar gaan om te fietsen. Ik kom er toch nooit tegen.

    Groeten en veel fietsplezier.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *