IR lezer Karsten Posthuma bracht onlangs een bezoekje aan Marchisio in Italië (Asti) én mocht de SR3 daar testen. Hier zijn verslag.

Het ontlopen van toeristen is vaak een moeilijke zaak. Toch proberen wij dit zoveel mogelijk. Daarom ook dit jaar voor de meute uit richting Italië gevlogen (verdient de voorkeur boven 12-14 uur in de auto door te brengen).

Daar ondergetekende ook niet echt een liefhebber van 25+ temperaturen is, is begin juni daarom een mooie periode. Hierbij gaan wij meestal niet naar het erg toeristische Toscane of de ‘ultieme’ Italiaanse plaatsen als Venetië of Rome. Maar kiezen wij voor een verblijf in Piemonte. Lekker buiten de grote steden maar 20 km afstand van plaatsen als Asti of Alba.

Naast het goede eten en de voortreffelijke wijnen leent dit gebied zich uitstekend voor lekkere trainingtochten op de racefiets. Met beklimmingen die niet te lang zijn (maar soms wel redelijk stijl) en veel vlakke en golvende wegen.

Nu rijd ik zelf als sinds 2003 op wielen (en kransen)van het merk Italiaanse merk Marchisio. Lekker anders, met een hoge kwaliteit en praktische bijkomstigheden als de body die zonder gereedschap verwisseld kan worden.

Door het contact dat ik door de jaren heen heb opgebouwd met de importeur van Marchisio, werd ik in de gelegenheid gesteld om enkele dagen te mogen proefrijden met het 2012 model racefiets (SR3) dat Marchisio eind vorig jaar geïntroduceerd heeft.

Natuurlijk hoort er volgens Italiaanse traditie ook het bekijken van de fabriek en het schudden van de handen van bijna alle medewerkers bij. Men is dan ook trots op wat men ontwikkelt en produceert! Hierbij liet men ook zien hoe de Marchisio wielen stap voor stap worden geproduceerd. Na een witte Marchisio SR3 in maat L (55,5cm bovenbuis) uit handen van de importeur voor de Benelux te mogen ontvangen kon het spel met de benen beginnen.

Jammer voor mij was deze demofiets uitgerust met een Shimano Ultegra groep. Als Campa rijder is dat altijd even wennen. Maar wat schakelkwaliteit ontlopen beide merken elkaar natuurlijk niet veel. Dus even wat extra aandacht bij het op- en afschakelen en je vergeet bijna dat je thuis met Campagnolo rijdt. De wielen onder de fiets zijn natuurlijk door Marchisio zelf ontwikkeld en geproduceerd. In mijn geval de CarboRace clincher.

Mijn verbazing was groot bij de eerste beklimmingen. Stijf als een Duits frame in klim en afdaling en comfortabel op de vlakke weg. Hierbij werd het laatste extra geholpen door een 24mm voor en 25mm achterband. Wat stijfheid betreft deden de redelijk vierkant ogende buizen hun werk zoals al aangegeven voortreffelijk.

Als leuke bijkomstigheid beschikt het frame over een onder/in de bovenbuis weggewerkte remkabel. Terwijl de schakelkabels gewoon traditioneel langs de buizen lopen. Hierdoor is dit frame nog niet geschikt voor Di2 of Campa EPS. Maar ja, 98% van de racefietsers (net als ik) rijden of kopen nog steeds een groep met mechanische schakeling. Zeker dan is het met kabels buitenom nog steeds sneller en beter schakelen dan met de kabels binnendoor.

Na enkele dagen wist ik het zeker (hierbij natuurlijk eerst even mijn vriendin lief aangekeken en het sterke argument gebruikt ”maar ik heb nog een hele nieuwe Campagnolo 11 speed groep liggen”). Mijn huidige racefiets gaat een broertje krijgen! Na mijn Scandium Wilier Mortirolo die ik tussen 2001 en 2004 gereden heb, wordt dit mijn tweede Italiaan ooit.

De Marchisio SR3 biedt net dat stuk stijfheid dat in een beklimming of afdaling zoveel prettiger maakt. Terwijl mijn huidige racefiets de ideale partner blijft voor een groot aantal trainingskilometers op het vlakke.

Nu alleen nog even zes weken wachten voordat hij geleverd wordt. Net voordat heel Italië op vakantie gaat. Misschien dat er dan in de tweede helft van het seizoen nog een mooie Gran fondo gereden kan worden! Maar dan met Italiaanse schoentjes, Italiaanse helm, Italiaanse groep maar ook een Italiaans frame. Nu nog werken aan mijn Italiaans!

Groet, Karsten

p.s.

Ik heb gekozen voor de zwarte kale UD uitvoering met rode en witte accenten i.p.v. de gereden witte. Net iets lichter (ook lak heeft zijn gewicht). Afmontage wordt Althena 11 speed met bijpassend compact crankstel.

—

IR heeft vandaag getraind:

40 km | 31.8 gem. | route