Inspiratieloos

Gerard van Dongen op Italiaanse Racefietsen

Gerard

De wintermaanden zijn de dagen van de fietsenbeurzen. Toch zullen ze mij er niet meer zien. Inspiratieloos. Zeker als je liefhebber bent van Italiaanse fietsen. Al vele jaren worden deze opgeleverd in zwart, rood of wit. Al jaren zijn alle advertenties in Italiaanse wielertijdschriften voor 99% gevuld met fietsen van deze kleuren. Daarnaast komen de meeste fietsen helemaal niet meer uit Italië maar uit China of Taiwan. Vervolgens zetten we er nog een Shimano groep op en sturen we trots onze foto naar deze blog: Italiaanse Racefietsen! Aan me hoela!

Deze discussie gaat niet over goed of slecht. Shimano is vast een heel goede keus maar als je een Italiaanse fiets wilt hoort het wat mij betreft er niet op. Op de vraag of Shimano goed is kan het antwoord gewoon JA zijn. Op de vraag of het Italiaans is lijkt het me helder dat daar geen misverstand over hoeft te zijn. Zeker niet als het dan ook nog een kartonnen frame is wat uit een Chinese “white lable factory” komt.

Ik kijk ook iedere maand met argusogen wat er hier aan “Italiaanse fietsen” wordt aangeboden. Ik begrijp Guido wel dat hij het plaatst, want om zo’n blog als deze levendig te houden heb je content nodig. Maar hoe kun je nou in vredesnaam vijf sterren stemmen op een Taiwan frame met Shimano? Binnen de context van deze blog natuurlijk! Overigens vind ik het sowieso gek dat mensen één ster of vijf sterren stemmen zonder een toelichting. Eén ster zonder toelichting is misplaatst afzeik gedrag en vijf sterren zonder toelichting is misplaatste bewieroking.

Van de blog toch even naar de fietsen en de frames. In Italië worden nog wel frames gemaakt. Ook moderne op kleine schaal maar die jongens halen de beurzen niet. Die hebben daar geen marketingbudget voor. Meest trieste geval is natuurlijk Gios Torino. Ja daar zijn er tegenwoordig twee van. Zonder nu helemaal op de details van deze kwestie in te gaan typeert het wel de Italiaanse racefietsindustrie. Verscheurt tussen ambachtelijk handwerk en moneymachines. Of je bakt kleinschalig frames die nauwelijks verder komen dan de thuismarkt Of je laat je in met handige Aziatische zakenlui die zeer grootschalig je beroemde naam uitmelken.

Het eerste is nog steeds Italiaans en er zijn nog tientallen merken die iets moois kunnen leveren. Alleen je zal ze niet op de grote beurzen zien staan en in de meeste gevallen moet je er voor naar Italië. Wel een leuk argument om naar Italië te gaan. Wat je aan “Italiaans” wel op de beurzen ziet staan heeft in veel gevallen wat mij betreft nog nauwelijks wat met Italiaanse racefietsen te maken. Als het alleen om de stickers gaat kan ik je ook wel helpen. Maar misschien zie ik het allemaal wat somber…

Zie jij het anders? Gebruik gerust de reactie knop om te laten weten wanneer jij iets nog een Italiaanse racefiets vindt.

Galetti op Italiaanse Racefietsen

Massimo

Tijdens L’Eroica heb ik natuurlijk veel echte Italiaanse racefietsen gezien waaronder Massimo met zijn prachtige Galetti (drievoudig Girowinnaar). Galetti is een typisch voorbeeld van een Italiaanse fabrikant die in de spreidstand staat. Massimo is werkzaam bij Galetti en als eerbetoon aan Carlo Galetti rijdt hij L’Eroica op deze oude fiets. Helaas zat het dit keer niet mee en viel hij door een framebreuk uit.

Gerard van Dongen heeft in de jaren zeventig een beetje gekoerst. De tachtiger en negentiger jaren vulde hij met toerfietsen. De laatste jaren is Gerard vooral op zoek naar wielerromantiek. De fietsavonturen en andere hobby’s van Gerard kun je volgen op zijn blog.

Pin It


29 reacties op “Inspiratieloos

  1. Gerard, je hebt helemaal gelijk. Italiaanse Racefietsen biedt inderdaad ook heel vaak onderdak aan de ‘niet zo Italiaanse racefiets’. Het is vaak dan alleen nog maar een naam uit het verleden. Maar gelukkig vinden de échte Italianen hun weg soms ook naar dit blog. Dat er een wereld van verschil tussen beiden zit mag wat mij betreft zo nu en dan best onder de aandacht gebracht worden. Jouw column doet dat en dat vind ik een goede zaak.

    Ik heb overigens ooit toen ik begon met nadenken over dit blog gedacht om het Echte Italiaanse Racefietsen te noemen ;-) Maar zoals je zelf al schrijft denk ik dat het dan een betrekkelijk saaie boel zou zijn geworden. Ik laat de authenticiteits-discussie van mijn kant daarom bewust achterwege, evenals de discussie over wel of geen Shimano op een Italiaan.

    Ik nodig evenwel iedereen van harte uit om – net als Gerard – daarover hun mening te geven op dit medium. Het zorgt in ieder geval voor leven in de brouwerij…

    (PS, voor wie het wil weten: rijd zelf nog op een in Italië geproduceerde GIOS en ook op mijn fiets geen Shimano!)

  2. beste gerard,

    GROOT GELIJK

    ik bekijk nog altijd met veel plezier dit blog

    bah wat een lelijk woord

    en lees met veel genoegen je stukjes

    maar pagina’s met “huidige” fietsproducties sluit ik onmiddellijk

    ik verlustig me wel in het echte materiaal

    zoals de meeste italiaanse huizen ze nu weer in euh huis hebben

    ik denk dan aan reproducties chroom of roestvrijstaal

    liefst klassiek afgewerkt … repro retro vintage

    daarop dan vanzelfsprekend CAMPAGNOLO

    ciao,

  3. Hè, hè; Gerard dit is weer een perfect stukje om de gemoederen mee bezig te houden! Net als met je vorige bijdrage over het parcours van de Ronde van Vlaanderen, steek je je mening niet onder stoelen of banken. Iets wat ik altijd wel weet te waarderen in mensen, anders wordt het allemaal zo zouteloos ;-)

  4. Hola Gerard, daar is geen woord Chinees van.

    Luid en duidelijk uit het wielerhart geschreven.

    Ook voor mij is het gevoelsmatig niet in de haak om op een originele Italiaan een groep te plaatsen die niet in Italië is vervaardigd.(doet me pijn!)

    Campagnolo is een “must”bij een Italiaans frame, hoewel er ook andere groepen uit Italië komen natuurlijk.

    Immitatie uit China e.d. landen kunnen niet op deze site.

    Ga door met deze stukjes,zijn leuk.

    Groet,

    Frederik

  5. Groot gelijk!!!!.Dat is hetzelfde met SIDI race schoenen worden ook niet meer gemaakt in Italie maar in Romenie en zitten verdomd slecht.

    Het is een grote graai cultuur en wij als klanten waar het geld vandaan moet komen zijn de dupe

  6. Gister met mijn GIOS Compact Pro de weg op geweest. Met korte koersbroek de ochtendkou in. Fotogenieke landschapsplaatjes links en rechts waarbij de felle zon de ochtendmist opheft. Supermooi.

    Uiteraard met de Campagnolo groep erop. De record versie.

    Thuisgekomen bemerk ik een Duitse vlag opdruk…shit, geen 100% Italiaan…”Handmade in Germany” staat er op de Continental bandjes.

    Nu ga ik hem verkopen!… haha, hadden jullie gedacht! Afblijven ja!

  7. Ik vind het een nogal elitair standpunt van Gerard (de columnist die ik verder een erg warm hart toedraag). Wat is Italiaans? Is dat mijn Campagonoloshirt met het labeltje “handmade in Poland”? Of is dat mijn met zorg uitgekozen racer met een Cannondale frame met Campa-groep en dito wielen a la Nibali c.s. in 2010? Ik voel me zeker zo Italiaans als de Pinarellofietser met Shimano.

    Ik kies voor objecten die met stijl zijn gemaakt en niet voor producten die alleen extreme stijfheid en een laag gewicht voorop stellen. En zouden de fietsen die in Italië nog worden gemaakt wel gemaakt worden door Italianen of door Roemeense lassers? Echte Limburgse asperges worden ook gewoon door Poolse vrouwen gestoken…

    Voor mensen als ik die twee linkerhanden hebben en die niet in staat zijn om van een antiek frame een fijnlopende racer te maken, blijft er niet heel veel keuze over. Ik ben in zekere zin wel afhankelijk van de plaatselijke dealer. En mijn dealer – merk ik – heeft steeds minder Italiaans in huis.

  8. In de regel reageer ik niet op anoniem want daar heb ik in het fietswereldje inmiddels m’n buik van vol.

    Gezien de serieuze reactie maak ik graag een uitzondering. Ik zie niet wat er elitair is aan mijn stukje als ik JUIST vraag aan de lezers hoe zij dat zien. Elitair zou zijn als ik aan de webmaster had gevraagd de reactieknop onder deze column weg te laten :-)

    Ik ben juist geïnteresseerd hoe anderen het zien waarbij ik dat zelf gewoon anders mag zien.

    Jouw Nibali reflectie begrijp ik helemaal. Zeker na vandaag! Dat is een mooi voorbeeld voor Italiaans gevoel zonder dat het 100% Italiaans is.

    Mijn nieuwe Gios frame is overigens wel degelijk door een Italiaan gemaakt en………………ik eet alleen asperges als ze met een zachte G gestoken zijn ;-)

  9. Anoniem heeft niet alleen twee linkerhanden, hij is ook nog eens niet zo handig met dit blogding. Als het goed is staat nu wel zijn naam er onder!

    Ik ben het nog steeds niet eens met “echt Italiaans”. Die echte Italiaan, moet die ook gemaakt zijn van Italiaans staal? En met Italiaans gereedschap? Elke ondernemer doet toch zijn werk met een instrument dat het beste werkt in combinatie met de meest gunstige prijs? Hij/zij moet toch een (goed) belegde boterham verdienen? Anno 2011 betekent dat ook dat je goed werk laat verrichten in goedkopere landen. Ik denk dat men dit bedoelt met globalisering. Ik ben er geen fan van, maar houd het ook niet tegen.

    Is de jaren ’70 Bianchi 100% Italiaans? Ik zou het resultaat volgens mijn meetlat wel eens willen zien! Ben bang dat we te maken hebben met verschuivende criteria.

    En wat die asperges betreft: dertig jaar geleden stak ik ze nog voor de consument. Ik verdiende er mijn geld voor een nieuwe fiets mee. Nu eet ik ze alleen nog maar…ze smaken net zo lekker. Heus.

  10. @Etienne: ik heb ook geen probleem dat jij een andere norm hanteert wat wel of niet Italiaans is. Dat was ook de opzet om deze discussie eens op gang te krijgen. Ik was wat verbaasd dat je me elitair noemt. Dat iemand mij verwijt dat ik een duidelijk menig heb ik ok. Maar elitair?

    Overigens is JUIST in Italie er veel aan te doen dat een aantal producten echt Italiaans zijn. Dit voorjaar heb ik oa de voorzitter van de commissie Balsamico ontmoet. Die jongens zijn toch serieus streng. Bijna wel elitair ;-)

    Ik ben in de Ferarri fabriek geweest en dat kan ik echt wel een Italiaans product noemen. Alles maken ze daar zelf tot het motorblok wordt er gegoten, en vervolgens door Italiaanse handjes in elkaar gezet.

    En even voor de duidelijkheid: ik stel Italiaanse fietsen niet boven de rest. Ik stel alleen wat is nog wel en wat is niet Italiaans. Juist als Italie fan die in menig (spreekwoordelijke) Italiaanse keuken heeft mogen kijken is dat een boeiende discussie.

    Overigens voor veel producten liggen er gewoon heel duidelijke richtlijnen maar NIET voor racefietsen.

  11. @Gerard. Elitair bedoel ik hier in de betekenis van “niet voor iedereen bedoeld” en niet in de zin van “arrogant”. Door (heel) strenge eisen te stellen aan het product Italiaans, wordt voor een grote groep mensen een weg afgesloten. Het clubje dat pretendeert recht te hebben op deelname aan Italiaanse Racefietsen zou erg klein worden. Dat vind ik jammer. De kracht van Italiaanse Racefietsen is het relatief grote publieksbereik en de dynamiek. En gelukkig is op de site ook ruimte voor creatieve en prikkelende meningen van columnisten. (einde)

  12. Over die asperges

    Die zijn ” made in Holland”: vers uit de Hollandse akkergrond.

    Dat proef je ook.

    En Guido

    Als je dit leest: In het rijtje van “Jouw Fiets” zou je achter de zuivere

    Italianen een sierlijk groen-wit-rood vlaggetje kunnen plaatsen.

    De rest mag natuurlijk gewoon blijven staan.

  13. Dat vlaggetje vind ik ook wel een goed idee…Men kan toch niet zien of ik nu Vittoria binnenbandjes heb op de foto…of bega ik nu een Schwalbe :-)

  14. Ik moet ook toegeven dat mijn Gios (made in Italy 2002) met de volledige Campagnolo Record groep het vlaggetje niet verdient..

    Duitse bandjes, Pro stuurpen en een Easton racestuur.

    Maar altijd hendiger dan een compleet frame of groep te vervangen.

    Ik ga voor de vlag!

  15. Fred van Hasselt

    Beste Gerard,

    “Uit het hart gegrepen”

    Ik denk dat van de 1000 “fietsers” 1% echt liefhebber is van materiaal

    en boven al historie.

    Gisteren naar Gent geweest beurs Stalenros België in het “Kuipke”

    prachtig aanbod van fietsen en onderdelen maar veel te weinig bezoekers voor al dit moois

    Het was waarschijnlijk te mooi weer, men was fietsen!!!

  16. Gerard,

    Ik kijk elke dag naar Guido’s website, niet zozeer om echte Italiaanse fietsen te zien (what’s in a name) maar eerder om op de hoogte te blijven van de laatste modellen enzoverder…. Vaak komen er toch wel mooie fietsen op, “echt Italiaans” of niet laat ik buiten beschouwing. Vorig jaar werd mijn Dura Ace afgemonteerde De Rosa King 3 op deze website ook al naar de prullenmand verwezen want niet Italiaans. Jammer want ik heb hier al vele andere mistoestanden gezien waarop geen reacties kwamen.

    Maar dus concludeer ik dat een Campagnolo ketting beter en eleganter is dan een Shimano ketting. Wie weet waar die Campagnolo ketting gemaakt wordt.

    Waar ik naartoe wil en ik benadruk nogmaals dat ik Guido’s website een inspiratie vindt voor mooie fietsen, wat wil men hiermee bereiken met dit “Italiaans” etiket. Heeft het gewoon met heimwee te maken naar vervlogen tijden die niet meer terugkomen.

    Wil men op zoek gaan naar mooie en kwalitatieve design fietsen die volgens jullie blijkbaar alleen nog in Italië kunnen gemaakt worden of wat is de bedoeling.

    Ik kan je verzekeren dat ambacht niet langer meer staat voor kwaliteit, ik kan het weten, ik heb het aan de afwerking van mijn De Rosa frame ondervonden. En nu gaan jullie allen in koor zeggen dat De Rosa ook niet meer gemaakt wordt in Italië.

    Je hebt anderzijds gelijk dat als het alleen om de stickers gaat de discussie gesloten is.

    Ik vrees dan ook dat het momenteel alleen nog maar om stickers gaat. Er zijn trouwens voldoende bedrijven in Nederland waar je je fiets kan laten herlakken en ze om het even welke stickers op je fiets plaatsen.

    Niettemin, Guido doe zo verder en je reactie bovenaan (tot aan de PS) was uitstekend.

    Groeten

    Michel

  17. Beste Gerard, als iemand die een tijdje in Milaan heeft gewoond, Alfa Romeo heeft gereden, Dhr. Pininfarina ooit uitgebreid heeft geinterviewd over Italiaans design en zijn zwart, rood EN witte Shimano afgemonteerde Pinarello ingestuurd heeft voor dit blog voelde ik me geroepen om te reageren.

    Dat je reactie als elitair betitelt wordt heeft waarschijnlijk te maken met de betiteling ‘inspiratieloos’ en je wat schampere reactie op (de positieve reacties op) de fietsen die ingestuurd worden en die niet 100% Italiaans zijn. Want dat laatste is een zinloze discussie toch? Een Italiaans frame met niet-Italiaanse componenten is gewoon niet 100% Italiaans.

    Wat ik mis is een emotioneel betoog, Italiaanse stijl, waarom het nou zo belangrijk is een 100% Italiaan te rijden. Afgezien van een zeker Italiaans gevoel, wat dat dan ook moge inhouden, zullen de meeste liefhebbers gewoon gaan voor simpele ‘good looks’ van Italiaans design. Het frame design geeft daarin dan toch de doorslag – dat maakt echt het verschil in ‘looks’. En er zijn trouwens ook verschrikkelijk lelijke Italiaanse fietsen en auto’s!

    Ik heb een Italiaans ontworpen frame, Japanse groep, Amerikaanse GPS/pedalen, Franse bandjes en Nederlandse wielen. Het loopt allemaal als een trein en het ziet er echt geweldig uit (vandaar die 5 sterren stemmers denk ik). Binnen mijn budget heb ik allemaal topmateriaal wat ook nog lekker oogt. En natuurlijk, met het prachtige ontwerp van het Pinarello frame als meest in het oog springende Italiaanse element…of dat nou door een Italiaan of door een Taiwanees gemaakt is maakt mij niet uit. Dat neemt niet weg dat ook ik een echte liefhebber ben van Italiaans design.

    Ik kijk uit naar je volgende stukje waarin je het Italiaanse gevoel beschrijft, gezien vanuit het perspectief van de purist!

  18. Het idee van de column was ook inspiratieloos. Wat ik nu aan nieuw Italiaans zie verschijnen krijg ik nauwelijks nog een strakke plasser van. De paar uitzonderingen daar gelaten.

    Ten aanzien van passie hoef ik me denk ik ook niet te bewijzen. Passie is ook niet iets wat je moet proberen te bewijzen.

    Dat was ook niet de insteek van deze column. Ik wilde een bepaalde toon neerzetten over de verwatering van de Italiaanse racefiets in het algemeen.

    Overigens vind ik het erg geslaagd dat er veel (en op fatsoenlijke wijze) dialoog ontstaat tussen blogbeheerder, lezers en columnist.

    Verdient iedereen een pluim voor!

    Daar kijg je wel inspiratie van voor een volgende column :-) Ieder dank daarvoor en tot 15 november ;-)

  19. Ja, die pluimen deel ik ook graag mee uit (en leuk om te krijgen ook ;-). Het motto van dit blog moet toch zijn ‘leven en laten leven’ zonder dat je je mening onder stoelen of banken hoeft te steken.

    En het is inderdaad een verademing dat er zoveel respect is voor elkaars mening en standpunten. Naast inspiratie voor Gerard, is het voor mij vooral een opsteker om lekker te blijven bloggen en fietsen te blijven plaatsen.

    Dat dit nogmaals gezegd soms wat stof doet opwaaien is alleen maar mooi meegenomen. Ik zie deze online plaats wat dat betreft als de strade bianche in Toscane: als de renners daaroverheen gaan op droge dagen dan levert het ook flink wat stof op, maar vooral hele mooie plaatjes!

  20. Wat een hoop zieke geesten hier.

    Als je voor ajax bent mag je zeker geen philips lampen in je huis hebben?!

    Ik ben gek op italiaanse fietsen maar begrijp in de huidige samenlevening dat “italiaans” ook maar een rekbaar begrip is.

    En volgens mij is gerard kleurenblind maar dit terzijde.

    Ciao

  21. Op een Italiaanse fiets hoort Campagnolo. In zoverre ben ik het met de columnist eens. Dat er geen 100% Italiaanse fietsen meer te koop zijn vind ik onzin. Frames met buizen van Columbus of Deda zijn 100% Italiaans en zijn nog genoeg te koop! Het is alleen wel zo dat tegenwoordig niemand meer met een stalen of aluminium frame gezien wil worden. Handgemaakte Italiaanse carbonframes zijn sowieso niet te betalen en ontberen charme. Tegenwoordig lijkt het allemaal op elkaar!

    Daarnaast vind ik wel dat de fabrikant duidelijk moet vermelden waar zijn product vandaan komt, zodat de consument niet voor de gek gehouden wordt. Laten we wel wezen… een Gios uit China is voor mij geen Gios meer! Misschien is het een idee om een lijst te maken met Italiaanse fietsen die nog echt in Italie gemaakt worden?

    Over Gios gesproken… Heeft iemand trouwens nog een Gios New A90 in maat 48 c-t in de verkoop?

  22. Hallo hallo!

    Jullie zouden mss wel een post of onderverdeling kunnen starten ‘echt gemaakt in Italië’ -> denk dat er wel mensen in geinterreseerd zijn.

    groeten Jo

  23. “Het is alleen wel zo dat tegenwoordig niemand meer met een stalen of aluminium frame gezien wil worden”

    Had je gedacht!

    Ik train zelf zeer frequent op mijn stalen Gios Compact-Pro hier in

    Noord-Limburg.

    Het zal mij een worst wezen of erna gekeken word.

    Dit frame met enkele opvallende kenmerken heeft een tijdloos design. Daarnaast heeft het merk een interessante historie en een aantrekkelijke thuisbasis. Dat is de kern die mij boeit.

    Qua gewicht hoeft het voor mij geen Carbon te zijn. Ik weeg samen met mijn stalen Gios in totaal 77,2 kg.

    Aan de lopende band verschenen er de laatste tijd nieuwe collecties op dit blog. Niet 3 of 4 fraaie nieuwkomers per merk maar gelijk een compleet peleton in allerlei kleurstellingen. Waanzin!

  24. @P: idd. Stalen frames zijn voor veel doorsnee fietsers helemaal geen slechte keus. Of wil iemand beweren dat iemand die max 3000km pj fiets perse een carbon fiets moet kopen?

    Ik heb overigens begin deze maand in Italië deelgenomen aan een tochtje en daar stond bijna 4000 man aan de start met een stalen frame :-)))))

  25. Anton Schoonderbeek

    Toen ik in 2010 koos voor mijn Opera Canova (komt nog op dit blog) heb ik bewust gekozen voor Campa onderdelen. Tevens de overige onderdelen van Most erop. Op een italisaanse fiets hoort Campa voor mijn gevoel !.

    Nog een vraagje(als dat mag): ik kan nergens aan Opera Rood stuurlint komen, hebben jullie tips ?.

    Met een vriendelijke fietsgroet,

    Anton

  26. dat is nog iets van de oude tijd op een italiaanseracefiets moet campangolo onderdelen op daar kan ook shimano op is net zo goed

    dat maakt egt niks uit dat is gewoon een oud gezegde

    SHIMANO IS NET ZO GOED

  27. Als liefhebber van Italië en Italiaanse spullen (dat gaat van Ducati Pantah tot aan m’n Lagostina pannenset :) heb ik jaren lang gefietst op een 99% Italiaanse fiets: Bianchi Campione del Mondo 1975 in originele staat dus afgemonteerd met Campagnolo Record, Cinelli etc etc. Deze fiets is destijds in elkaargesoldeerd bij Bianchi om het voor de gewone sterveling mogelijk te maken om op een fiets te gaan rijden die heel erg lijkt op de fiets van Felice Gimondi.

    Veel meer dan een ijzerzaag, soldeerbrander en richtbok was niet nodig om tot resultaat te komen, betrekkelijk eenvoudig gereedschap gecombineerd met een gezonde dosis ervaring zorgde ervoor dat ieder dorp of provincistadje zijn eigen fietsenmerk kon hebben. Dat was in Italie zo, maar ook in Nederland en Belgie, kortom overal waar gefietst werd. Zie ook: http://www.speedbicycles.ch)

    Tot in de jaren 90 koersten de professionele wielrenners op stalen frames die qua constructie niet veel verschilden met de fietsen waar hun voorgangers 100 jaar daarvoor hun wedstrijden mee reden.

    Daarna volgde een omslagpunt die door gebruik van ander materialen (eerst aluminium daarna carbon) de dorpssmit buiten spel zette: met een soldeerbrander redde die ‘t niet meer en lang niet alle framebouwers hadden ‘t geld én de expertise om mee te blijven doen.

    Zolang de consument fietsen blijft kopen die duidelijk geinspireerd zijn op de fietsen waar de beroepsrenners op rijden zal ‘t aanbod steeds meer verschralen want niet alleen de kleinere framebouwers kunnen niet mee, ook een grotere als Batavus (die tot 2001 àlles zelf bouwde!) is opgehouden met racefietsen.

    Wat wil ik hier mee wil zeggen is dat we ‘t aan onszelf te danken hebben. Willen we wel op ècht mooie fietsen rijden? En hebben we daar ook geld voor over? En accepteren we dan die halve kilo meer?

    Framebouwers als Tommassini, Pegoretti en Jan van Dalen hebben ónze steun nodig. Net als Campagnolo. Die steun kan je ze alleen geven door hun producten te kopen, en niet door er alleen maar over te mijmeren.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *