Italiaanse RVV

Gerard van Dongen op Italiaanse Racefietsen

Afgelopen week werd bekend gemaakt dat Vlaanderens Mooiste de komende jaren in Oudenaarde zal finishen. Daarnaast zal er driemaal over de Oude Kwaremont en Paterberg worden gereden en is er geen doorkomst op De Muur.

Het is geweldig om te zien hoe een ieder over elkaar struikelt om als eerste zijn afkeur maar duidelijk te maken. Opvallend hierbij is dat iedereen het over traditie heeft maar de traditie waar de criticasters aan refereren gaat niet verder dan hun eigen referentie aan De Ronde.

Ex winaars vinden vooral HUN overwinning het traditionele parcours. De gemiddelde wielertoerist maakt zich druk hoe het dan met zijn editie zal gaan. De burgermeester van Meerbeke (Ninove) zal niet vrolijk zijn maar echt vrolijkheid ademt dat dorp ook niet uit. De huizen worden daar standaard met dichte luiken opgeleverd. Oudenaarde is heel wat levendiger en met het Centrum Ronde van Vlaanderen helemaal geen slechte keus.

Overigens is De Ronde vaker NIET in Meerbeke gefinisht dan wel. Dus wie traditie aanhangt zal toch ook moeten meegeven dat het een keer klaar is. De Ronde was in de eerste veertig edities een trainingskoers waar alleen Belgen aan de start stonden. Deze traditie is langer dan de traditie van de finish in Meerbeke. Om maar een voorbeeld uit de traditie te geven.

De Ronde van Vlaanderen is zelfs wel op dezelfde dag georganiseerd als Milaan San Remo. Hoezo traditie! Zullen we dat weer doen? In de begin jaren zaten er maar een paar (soms zelfs maar twee) hellingen in De Ronde. Wie van traditie houdt schrapt nu dertien hellingen.

Dat de gemiddelde toeschouwer een wat beperkte historische kennis heeft begrijp ik. Alleen als ik zie wat er door journalisten en experts gekwekt wordt moet ik wel een beetje gniffelen. Hun eigen carrière is de referentie voor wat traditie is. Kortzichtig en niet professioneel. Een klassieker is een klassieker door de HELE historie en niet alleen door de laatste dertig jaar. Als dat zo was stond de Amstel Gold Race al lang op een hoger plan.

Dan de drie doorkomsten op de Oude Kwaremont en de Paterberg.

Met een miljoen mensen langs de kant is de Ronde van Vlaanderen aan de poort gekomen van haar eigen ondergang. Een zeer groot deel van die toeschouwers gaan na een doorkomst als een zot (en dronken) naar een volgend punt. Veel gevaarlijke situaties dus. Door drie doorkomsten op twee hellingen creëert de organisatie rust in de mobiliteit van de toeschouwers. Heeft niks met geld te maken maar alles met verantwoordelijkheidsgevoel. VIP tenten kan je overal plaatsen en die komen toch wel vol.

Dan is er nog De Muur. Persoonlijk vind ik dat jammer. Maar van de honderd edities die we er bijna op hebben zitten is de beklimming van De Muur zoals wij die nu kennen maar een keer of dertig opgereden. Van de drie veranderingen is dit de enige die ik betreur, maar of het effect op het succes van De Ronde gaat hebben betwijfel ik. Volgend jaar staan gewoon al die mensen langs de kant en zitten ze voor de buis. De staminees zullen gewoon vol zitten. Zelfs ‘t Hemelryck (top Muur) maar daar zullen nog wel even zure druiven eten.

Wie het parcours bestudeerd en wat vaker in die omgeving heeft gefietst zal toch tot een boeiende analyse komen. Het gaat een Italiaanse finale worden. Veel Italiaanse semi klassiekers kennen een dergelijke parcoursopbouw.

1 april 2012 staat in m’n agenda! Traditie bestaat bij de gratie van mensen die het lef hebben om veranderingen door te voeren. Juist traditie moet je onderhouden en zo nu en dan een beetje bijschaven. Als dat in het verleden niet gebeurd was dan was De Ronde nog steeds een eenvoudige trainingskoers voor Belgen die geen ploeg hadden om naar Milaan San Remo af te reizen.

Hoed af voor de durf van deze organisatie! Echte Flandriens en ondanks alle tegenwind zetten ze door. Daarom zal het een succes worden.

Gedicht café 't Hemelryck Geraardsbergen op Italiaanse Racefietsen

Gerard van Dongen heeft in de jaren zeventig een beetje gekoerst. De tachtiger en negentiger jaren vulde hij met toerfietsen. De laatste jaren is Gerard vooral op zoek naar wielerromantiek. De fietsavonturen en andere hobby’s van Gerard kun je volgen op zijn blog.

Pin It


3 reacties op “Italiaanse RVV

  1. Een mooi genuanceerd verhaal. De traditie beschouwd vanuit een historisch perspectief. Overigens valt niet alle journaille over deze wijziging heen. Bert Wagendorp (ook redacteur van De Muur…)had een mooie, eveneens genuanceerde, bijdrage in de Volkskrant. Tussen een artikeltje vóór en een tégen geplakt. En hij had de nieuwe editie al gereden en vond hem zwaar en mooi.

    Leve de Ronde!

  2. Een klassieker hoort een rit in lijn te zijn. Je haalt toch ook niet het bos van Walers uit PR? Of de Poggio uit MSR om vervolgens wat rondjes te rijden rond San Remo?

    We kennen allemaal de WK’s die ook eigenlijk een veredelde kermiskoers zijn en meestal totaal niet boeien om naar te kijken.

    Om nu deze rare argumenten boven te halen over veiligheid enz. vindt ik wat flauw. Het gaat om geld PUNT.

    Boven op de muur mocht een buitenstaander geen vip-tent runnen. Dus, de muur er uit. Rondjes rijden in de finale moet voor een veldritachtige aanpak zorgen waar meer winst kan worden gemaakt.

    Durf dat dan gewoon te zeggen. klaar.

  3. ze moeten de muur in de ronde van vlaanderen laten zitten

    zou jammer zijn als die er uit gaat want in de toerversie van de ronde van vlaanderen blijft de muur wel in het parcours maar voor de prof’s gaat hij daar uit erg jammer maar nu wordt de ronde van vlaanderen wel een heel stuk zwaarder voor de prof’s maar niet mooier

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *