Vakantiegroeten

Gerard van Dongen op Italiaanse Racefietsen

Gerard

We zitten midden in de vakantieperiode en dat betekend in wielertermen Tour de France. Nu schrijft op dit moment zo’n beetje iedereen over de Tour dus dat doe ik dus even niet. Door de vakantie heb ik ook even geen tijd voor een erg serieus verhaal. Maar ik wil wel de vakantiegroeten doen. Het liefst op een ouderwetse manier.

Een ansichtkaart met een postzegel. Lekker nostalgie! Zoals jullie weten ben ik van de romantiek. Nadat je je kaart geschreven hebt loop je over het krakende grind naar de poort van de camping omdat daar een postbus hangt. Compleet zinloze en vooral kansloze actie omdat je meestal eerder thuis bent dan de kaart z’n bestemming heeft bereikt.

Dan is een mailtje een stuk sneller. Veel sneller. Maar is het ook altijd wel zo leuk? Een passende kaart blijft toch een hoge knuffelbaarheid hebben. Ik ben echt een internettijger maar soms wil ik gewoon iets lekker beet kunnen pakken. Een brief, een kaart, een krant een tijdschrift. Heerlijk om in de bus te krijgen.

Als ik tijdens de vakantie na een rondje MTB bij mijn vrouw op het strand plof heb ik liever een wielertijdschrift dan dat ik op een laptop twintig portals zit af te struinen. Gewoon lekker in een blaadje bladeren. Webportals zijn leuk maar vooral als je ‘s avonds lekker snel een volledige etappe-uitslag wilt zien. Of het nieuwe klassement en natuurlijke de actuele dopingzondaars.

Wielerportals en wielersporttijdschriften hebben beiden hun eigen functie. Zo is het ook met vakantiegroeten. Even een mailtje naar de kattenoppas is toch iets anders dan een kaart naar je oma. De kattenoppas wil snel nog wat aanvullende instructies en oma wil schoorsteenmantelvulling waar ze een warm gevoel bij krijgt. Kijk buuf… van m’n jongste kleinzoon. Zit in bella Italië. Moet je eens kijken wat hij schrijft.

Lieve Oma,

Ik hoop dat het goed met uw knieën en de kanarie gaat. Hier is het slecht weer maar ik fiets toch best veel. Gister de Bondone beklommen. Is een grote steile berg. Woensdag en Donderdag heb ik een rondje door de bergen gedaan. Beroemde bergen uit de Giro. Ook allemaal deftige bergen zoals opa zou zeggen. Vandaag gewoon door het dal gefietst. Het sneeuwde boven. Ik ga nu lekker pasta carbonara eten. Dat is goed voor de koolhydraten. Ga ik wel een keer voor u koken. Met een lekker glaasje wijn. Morgen maak ik een zware tocht met een paar malle Belgen. Zijn wel gezellig alleen de Italianen kan je beter verstaan.

Groetjes en een dikke knuf,

 Geer

Zie je buuf. Hij heeft een paar beroemde bergen opgefietst. Knap hè?

Als je toch een kaart stuurt waarom dan niet met een postzegel met daarop een wielrenner. Je zal verbaasd staan hoeveel er daarvan in de loop der jaren zijn uitgebracht. Twintig jaar geleden heb ik mijn postzegelverzameling met wielersport opgedoekt en er zaten toen 1600 verschillende zegels in.

Vanmiddag bij het opruimen van mijn hobbykamer kwam ik een insteekalbum tegen met dubbelen van toen. Leuk om even in te bladeren. Natuurlijk doet het wereldkampioenschap, Tour en Giro het erg goed op zegels. Het is maar goed dat ik dit boek in de zomer ben tegengekomen. Want als het al drie dagen donker en koud zou zijn zou ik zomaar weer aan het verzamelen kunnen gaan. Zo’n verzameling is namelijk ook een mooie rondleiding door de wielerhistorie.

Dit keer dus een wat minder heftige column maar met een paar extra plaatjes. Als een soort vakantiegroeten zeg maar. Doe ik nog een cocktail maar niet tegen oma zeggen hoor!

Tot volgende maand!

 

Gerard van Dongen heeft in de jaren zeventig een beetje gekoerst. De tachtiger en negentiger jaren vulde hij met toerfietsen. De laatste jaren is Gerard vooral op zoek naar wielerromantiek. De fietsavonturen en andere hobby’s van Gerard kun je volgen op zijn blog.

Pin It


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *